Het mooiste argument tegen het vuurwerkverbod vind ik zelf dat het toch niet te handhaven is. Dat lijkt me een uitstekend uitgangspunt voor de samenleving. Ik stel daarom voor dat we hem breder invoeren.
Zo heb ik besloten weer met alcohol op te gaan rijden. Niet iedere avond natuurlijk. En alleen op wegen waar geen politie staat. Maar dat zijn er gelukkig nogal veel.
De maximumsnelheid kan ook wel weg. Met 160 kilometer per uur over de snelweg rijden lukt prima. Soms zelfs kilometers achter elkaar zonder één flitspaal of bekeuring.
Afval dumpen in het buitengebied kan meestal perfect op plekken waar geen toezichthouder staat. Bij zwart rijden geldt ongeveer hetzelfde.
Het systeem begint me eigenlijk steeds beter te bevallen. Met vuurwerk werkt het gelukkig al zo. Dat scheelt een hoop gedoe.
“Niet te handhaven”, dus: “wij knallen gewoon door!”
Dat tweede deel vind ik vooral sterk. Eerst uitleggen dat controle onmogelijk is en vervolgens meteen demonstreren waarom controle nodig is. Dat is efficiënt. En lekker burgerlijk ongehoorzaam.
Ik ben sowieso voor vuurwerk. Siervuurwerk is mooi. Het is traditie. Mensen zijn zelf verantwoordelijk. Dat zijn argumenten die ik uitstekend begrijp, vooral wanneer de gevolgen meestal toch bij iemand anders terechtkomen.
Oogletsel bijvoorbeeld. Daar wordt altijd zo moeilijk over gedaan. Alsof twee ogen per persoon geen overdreven luxe is. Handen en vingers gebruik je ook lang niet de hele dag.
Een mens moet ook een beetje durven leven.
Alcohol en explosieven, een prachtige combinatie. Oud en nieuw is juist het moment waarop we massaal bewijzen dat ons beoordelingsvermogen prima samengaat met vuur, kruit en harde knallen.
Brand heeft een slechte naam. Als er iets affikt, gaat het meteen weer over schade, verdriet, slachtoffers en andere ellende. Nooit over het feit dat het tenminste even lekker warm was. En dat midden in de winter.
Dan is er nog het gejammer dat één vuurwerkgebruiker schade kan veroorzaken bij tientallen andere mensen. Maar als veroorzaker ben je vaak lastig te achterhalen.
Dus ja. Niet te handhaven, probleem opgelost.
Politieagenten, brandweerlieden, ambulancemedewerkers en mensen op de spoedeisende hulp moeten trouwens ook niet zo miepen. Dat zij op oudejaarsavond moeten werken is jammer voor ze, maar dan hadden ze maar een vak moeten leren.
Dat hulpverleners tijdens oud en nieuw soms met vuurwerk worden bekogeld, zie ik als een extra dynamiek in hun dienst.
Ze wilden toch zelf een spannende baan?
Over luchtverontreiniging wordt altijd al overdreven moeilijk gedaan. Fijnstof, zwaveldioxide, chemische resten en metalen, het klinkt allemaal meteen zĂł negatief.
Mensen met astma, COPD of hart- en vaatziekten moeten begrijpen dat tradities nu eenmaal offers vragen. Vooral van andere mensen.
En ja, dan ligt de straat vol karton, plastic, kruitresten, lonten en verpakkingen. Soms sneuvelt er een brievenbus. Of een afvalbak, een verkeersbord, een speeltoestel of een bushokje.
Geeft niks. We betalen het met z’n allen. Dat is juist sociaal. De schoonmaakkosten trouwens ook. En de zorgkosten. En de inzet van hulpdiensten.
Zo draagt iedereen toch een beetje bij aan mijn traditie.
Klachten over geluidsoverlast kan ik al helemaal niet meer aanhoren. Een concert van André Rieu, dát is pas geluidsoverlast.
Waarom zou je vuurwerk beperken tot een paar uur rond middernacht? Wie echt van tradities houdt, begint in oktober. Liefst op Dierendag. Huisdieren, wilde dieren, veteranen en mensen uit oorlogsgebieden moeten eens leren met een beetje stress om te gaan, dat gezeur altijd.
Af en toe een knal achter de huizen houdt de buurt wakker en alert. Een beetje reuring in de wijk is altijd goed.
Kinderen leren zo al vroeg dat feestvieren uitstekend samengaat met explosieve artikelen. Educatief verantwoord. Graag gedaan.
Ja, zelfs bij verantwoord gebruik kan vuurwerk omvallen, verkeerd ontbranden, te vroeg ontploffen of ineens een andere kant op vliegen. Maar zonder risico wordt het leven ook zo saai.
Je kunt ook van de trap vallen. Toch verbieden we trappen niet.
Het belangrijkste argument blijft dus gewoon overeind. Een regel die niet honderd procent te handhaven is, moet je afschaffen. En al helemaal niet gehoorzamen.
Sinds 1 augustus 2026 geldt in Nederland dan wel een landelijk verbod op consumentenvuurwerk. En in Gennep komt daar voor de jaarwisseling geen uitzondering op. Maar ik beschik over een juridisch argument waar geen burgemeester tegenop kan:
Niemand houdt mij tegen!
Zo. Daar heb je niet van terug. Fijne feestdagen!
Dwarsliggert
































