Oh Gennep, je zou denken dat er een invasie van losgeslagen labradors aan de gang is, zo’n ophef weer. Dit keer gaat het natuurlijk over de eindeloze discussie rondom hondenbelasting.
Mensen zonder enige viervoetige verantwoordelijkheid klagen over stoepvervuiling, ochtendconcerten van blaffende maestro’s en eigenaren die hun viervoetige vrienden laten ronddwalen als anarchistische straatschuimers.
Ik rol met mijn ogen terwijl ik deze ophef observeer. Waarom? Omdat het ontbrekende hoofdstuk van dit verhaal schittert in zijn afwezigheid: de kattenbelasting.
Ja, je leest het goed, kattenbelasting.
Een soort bijdrage voor de sluipende, mysterieuze wezens die als schaduwen door onze tuinen glijden en hun kleine geheimen begraven in de bloembedden van de buren.
Waarom mogen katten genieten van een belastingvrij leven als aristocratische pluizenbollen? Laten we eerlijk zijn, een krolse kat die ’s nachts haar romantische serenade zingt, is veel erger dan een blaffende hond.
Terwijl de hondeneigenaar nog met een schuldgevoel en een zakje in de hand de uitwerpselen opruimt, trekt de kat zich niets aan van fatsoensnormen en deponeert nonchalant haar ‘geschenk’ bij de buren.
En laten we het niet hebben over de mini-massamoorden die deze kleine neptijgers plegen, met hun trofeeën van dode vogeltjes en andere beestjes.
We lijken te leven in een wereld waar gelijke monniken niet dezelfde kappen dragen.
Hondenbezitters worden belast alsof ze persoonlijk verantwoordelijk zijn voor het instorten van de samenleving, terwijl kattenliefhebbers ongestraft genieten van de avonturen van hun harige schurken.
Als we een belasting invoeren voor het plezier van het hebben van een huisdier, laten we dan consequent zijn. Of we voeren kattenbelasting in, zodat ook zij een financiële bijdrage leveren aan de maatschappij, of we schaffen de hondenbelasting af en laten de poepende poedels vrij rondhuppelen.
Tijd om de katten uit de zak te halen en ze dezelfde financiële lasten op te leggen als hun blaffende rivalen. Gelijke monniken, gelijke katten. Laten we niet toestaan dat onze buren de dupe worden van de grappen van het huisdierenrijk.
De fluisterende moordenaars moeten hun deel betalen!
Barbara Babbelaar
