Wie de afgelopen maanden over De Bulten wandelde, keek vroeg of laat omhoog. Hoog boven de weilanden stak een groot ooievaarsnest af tegen de lucht. Het zat in een dode Canadese populier die al jaren op dezelfde plek stond.
Wandelaars bleven staan, fietsers stapten af en steeds vaker ging het maar over één vraag:
Zouden er jongen in het nest zitten?
Afgelopen weekend was dat vertrouwde beeld ineens verdwenen. De Canadese populier lag omgevallen in het maïsveld. Het nest was weg.
Voor veel wandelaars verdween een vertrouwd beeld. Voor Nienke Thissen uit Milsbeek eindigde ook het verhaal dat ze maandenlang met haar camera had gevolgd.
Toevallige ontmoeting
Nienke was er begin april eigenlijk zonder plan. Ze zag hoe een ooievaar met een tak in zijn snavel boven in de kale boom landde. Niet veel later volgde de volgende tak. En de volgende.
“Al vanaf het prille begin was ik er per ongeluk bij toen de eerste takjes werden gelegd,” vertelt ze.
“Om de paar dagen ging ik met mijn camera even kijken hoe het met dit stelletje ging.”
Ze bleef terugkomen. Altijd op gepaste afstand. Soms bleef ze een paar minuten staan, soms veel langer. Iedere keer was er weer iets veranderd.
Begin april deelde ze de eerste foto’s. Daarop is te zien hoe de ene ooievaar onafgebroken takken aansleept, terwijl de ander het nest stukje voor stukje opbouwt. Geen enkele tak lijkt zomaar neer te vallen. Alles krijgt een plek.
“Ze hadden uit talloze kant-en-klare nesten in de omgeving kunnen kiezen”, zegt Nienke.
“Maar ze kozen ervoor om vanuit niets iets te maken.”
Wat begon als een paar foto’s voor zichzelf, bleef niet lang een persoonlijk project.
Steeds vaker herkenden wandelaars haar langs het pad. Mensen die in de omgeving werkten, vroegen hoe het met de ooievaars ging. Waren er al jongen? Was er weer iets nieuws gebeurd?
“Ik werd regelmatig aangesproken. Mensen vroegen om updates. Met een telelens zie je nu eenmaal net iets meer dan met het blote oog.”
Daarom besloot ze haar foto’s en verhalen ook op Instagram te delen. De reacties stroomden binnen. Mensen leefden mee met iedere nieuwe stap die het ooievaarspaar zette.
Blader je door de foto’s, dan zie je het nest bijna groeien. Eerst een paar losse takjes. Daarna een klein platform. Nog even later verdwijnt een ooievaar bijna helemaal in het steeds groter wordende nest.
“De dode boom kreeg weer een leven.”
Toen sloeg het weer om. Een stevige storm blies het jonge nest uit de boom. De takken lagen verspreid op de grond. Even leek al het werk voor niets te zijn geweest.
Maar de ooievaars dachten daar anders over. Nog voordat veel wandelaars doorhadden wat er was gebeurd, begonnen de vogels alweer opnieuw. De gevallen takken werden verzameld, teruggebracht en opnieuw op hun plek gelegd.
“Toen de wind hun prille begin uit de boom blies, lieten ze zich ook niet ontmoedigen”, vertelt Nienke. Juist dat moment maakte indruk.
“Ze begonnen gewoon weer opnieuw.”
Kleine ooievaars
Toen het nest steeds voller werd, gebeurde er juist minder. De ooievaars verdwenen vaker uit het zicht. Soms leek het nest zelfs leeg. Voor Nienke was dat niet meteen een slecht teken.
“Dit kan twee dingen betekenen”, zei ze destijds.
“Het doemscenario is dat er niets meer is. Maar ik geloof dat niet. Het droomscenario is dat de kleintjes oud genoeg zijn om even alleen te blijven terwijl pa en ma eten zoeken.”
Ze keek al uit naar het moment waarop de jonge ooievaars boven de rand van het nest zouden verschijnen. Dat moment kwam nooit.
Stilte
Eind juni veranderde het beeld. Er was geen beweging meer rond het nest. Geen ooievaars die af en aan vlogen. Geen teken van leven. Omdat het wandelpad onder de boom tijdens het broedseizoen was afgesloten, kon niemand zien wat er precies in het nest gebeurde.
“Het blijft gissen”, zegt Nienke.
“Maat ik troostte me met de gedachte dat ze volgend jaar gewoon terug zouden komen.”
Ze dacht dat haar verhaal daarmee was afgelopen. Een paar dagen later bleek dat nog niet het einde te zijn. Maar afgelopen weekend keek Nienke opnieuw richting De Bulten.
De Canadese populier was weg. Waar jarenlang een markante boom had gestaan, bleef alleen een groot gat met omhoogstekende wortels achter.
“Ik kon mezelf niet bedwingen”, vertelt ze.
“Ik ben het maïs ingelopen om te kijken of er nog iets te redden viel.”
Tussen de afgebroken takken vond ze het nest terug. Daar lag ook een overleden ooievaarsjong.
“Het heeft me een traantje gekost.”
Later die dag deelde ze ook op Instagram wat ze had gezien. “Het allerergste is gebeurd”, schreef ze.
“Dit is niet hoe ik mijn fotodocumentaire tot een einde wilde zien komen. Woorden schieten tekort.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Wat overblijft
Dat het overleden jong in het nest lag, betekent volgens ooievaarsdeskundige Leo Daanen uit Beugen niet dat het door de val van de boom is gestorven.
Leo stelde eerder met een drone vast dat het jong al was overleden voordat de Canadese populier omviel. Volgens hem ging het vermoedelijk om het eerste broedsel van een jong ooievaarspaar dat laat aan het broedseizoen begon. Onweer en tropische hitte maakten de omstandigheden extra zwaar.
De eigenaren van landgoed Bloemendal De Bulten schatten dat de Canadese populier al ongeveer tien jaar dood was. Dat de boom juist nu omviel, noemen zij toeval. Inmiddels is het struinpad weer volledig geopend.
De boom komt niet meer terug. Het nest ook niet.
Maar wie door de foto’s van Nienke bladert, ziet iets wat op De Bulten niet meer te zien is. Hoe een paar losse takjes uitgroeiden tot een nest dat maandenlang de aandacht trok van een heel dorp.
Een verhaal dat begon met één toevallige ontmoeting en eindigde tussen het maïs, maar dat dankzij honderden foto’s nog zal blijven voortleven.
Foto’s: instagram.com/nienkes.world
