Agenda
Volg ons
Shared Space
 

De indianenverhalen van Dorothea Born

Dorothea Born uit Ottersum vertelt in haar boek Mijn indianennaam was Blanke Appel haar indrukwekkende verhaal over de tijd dat zij bij de Navajo-indianen in Monument Valley, in Amerika, woonde. Buitenstaanders worden niet zomaar geaccepteerd binnen de Navajo-cultuur. Dorothea mocht echter bijna twee jaar in het reservaat blijven nadat zij een relatie kreeg met de Navajo indiaan Jamison.

 

 

Unieke ervaring

 

 

Dorothea vertelt in het boek hoe zij Jamison als 25-jarige leert kennen tijdens een reis die zij in haar eentje door Arizona maakt. Een reis waar ze al van kinds af aan over droomt, omdat de interesse in de Navajo cultuur er al vroeg in zit. Tijdens een paardrijrit vraagt ze hem of ze mag blijven om te helpen met de paarden. Vastberaden om zich als een echte Navajo vrouw staande te houden, probeert ze zich zoveel mogelijk aan te passen aan ‘The Navajo Way of Life’. Het boek geeft de lezer een uniek kijkje in deze fascinerende cultuur. In een traditioneel leven, zonder stromend water en elektriciteit. Dorothea:

 

 

Het voelde als thuiskomen. Wat voor impact deze ontmoeting precies zou hebben op mijn leven, kon ik toen nog niet overzien.

 

 

Het boek is daarnaast ook een liefdesverhaal, over de liefde tussen een blanke westerse vrouw en een traditionele Navajo indiaan die samen vele culturele obstakels moeten overwinnen om bij elkaar te kunnen zijn. In het boek van Dorothea komen alle mooie, grappige, emotionele, bijzondere maar ook angstige momenten die zij meemaakte voorbij, zoals de ceremonies die gehouden werden door zijn familie om haar bij hem weg te drijven.

 

 

Het is mijn persoonlijke verhaal, een soort reisdagboek van een hele belangrijke periode in mijn leven. Mijn ervaringen hebben me gevormd en de rest van mijn levensweg bepaald. Ik zal altijd verbonden blijven met de Navajo cultuur en Monument Valley in het bijzonder.

 

 

Dorothea Born

 

 

Dorothea Born

 

 

Dorothea Born studeerde kunstgeschiedenis in Utrecht. Tijdens haar studie kreeg ze de kans om een aantal maanden in het Amerikaanse Boston te gaan werken. Van daaruit begint haar rondreis door Arizona. Na haar terugkomst studeert ze af op de weefkunst van de Navajo vrouwen, een combinatie van kunstgeschiedenis, vrouwenstudies en antropologie. In de jaren daarna geeft ze verschillende lezingen over de weefkunst en organiseert en begeleidt ze reizen naar en door het gebied van de Navajo indianen in Arizona en de Pueblo indianenculturen daar omheen, zoals de Hopi, Zuni en Taos indianen.

 

 

Mijn verhaal heb ik altijd en overal met me mee gedragen, maar nog nooit echt verteld. Niet tijdens de rondreizen en niet in mijn afstudeerscriptie over de Navajo weefkunst. Tijdens de lezingen die ik hierover heb gegeven, heb ik soms een tipje van de sluier opgelicht, maar mijn eigen persoonlijke verhaal lag altijd veilig in mij verborgen te wachten om op een dag verteld te worden. Nu is het tijd.

 

 

Crowdfundpagina

 

 

Via haar speciale crowdfundpagina vraagt Dorothea mensen haar te helpen geld in te zamelen om het boek in eigen beheer te kunnen drukken en promoten. Dorothea:

 

 

Het is mijn eerste boek en ik denk dat het voor diverse doelgroepen interessant is. Voor mensen die van reizen houden, van Amerika, van indianen, van paardrijden en van verhalen over vrouwen die ondanks alle tegenslagen toch doorgaan om hun doel te bereiken, hun eigen weg kiezen en hun hart volgen.

 

 

Mijn indianennaam was Blanke Appel

 

 

Het boek Mijn indianennaam was Blanke Appel kan al als pre-order besteld worden via voordekunst.

 

 

Reacties