Terwijl Venlo, Vlissingen en Groningen hun klokken letterlijk laten luiden voor en met Joost Klein’s Europapa, staat Gennep weg te stoffen. Nu de rest zich verliest in een muzikale samensmelting, blijft Gennep hangen in kleinzielige smoezen en bekrompenheid.
“Wij zien het niet als onze taak om een politiek statement te maken.”
Als Joost Klein groots droomt, verdrinkt Gennep in zijn eigen gebrek aan durf. Deze gemeente, die net zo goed mee had kunnen doen aan een uiting van solidariteit en trots, kiest ervoor om zichzelf te isoleren.
Natuurlijk kunnen er allerlei redenen zijn waarom iets niet gebeurt. Tijdgebrek, gebrek aan expertise, enzovoort. Kan allemaal gebeuren. Maar wat heeft een steunbetuiging te maken met een politiek statement? Zo zwak zijn alleen de excuses van de EBU of de FIFA. Het gaat er niet om dat je het niet doet, het gaat erom waarom je het niet doet.
Droom groot
Het is jammer om te zien hoe Gennep ervoor kiest om aan de zijlijn te blijven staan, terwijl anderen vooruitgaan. Waar Venlo, Eindhoven, Leiden en de rest hun namen verbinden aan iets groters, houdt Gennep krampachtig vast aan zijn kleinzielige overwegingen. Alsof dit stadje meer geïnteresseerd is in het behouden van oppervlakkige objectiviteit dan in het omarmen van Europa, of op zijn minst iets groters dan zichzelf.
Het had zo leuk en gezellig kunnen zijn op de Markt, in de zon op het terras met de klanken van Europapa vanuit de toren. Het zou een kans kunnen zijn om eenheid te tonen en deel te nemen aan iets dat mensen samenbrengt. Niks statement, gewoon gezellig!
Wellicht wordt het tijd dat Gennep een bladzijde omslaat en leert van zijn grotere, ambitieuzere buren. Misschien moet de gemeente begrijpen dat grootsheid niet wordt gemeten in vierkante meters, maar in de bereidheid om deel uit te maken van iets dat groter is dan onze eigen bekrompenheid.
Maar niet altijd zo negatief! Je kunt het ook anders zien:
Gennep maakt misschien wel het ultieme statement door gewoonweg Klein te zijn!
Dwarsliggert
