Ach, Milsbeek, waar verandering net zo’n vreemde eend in de bijt is als een sneeuwpop in de woestijn. Daar is ‘ie dan, de gemeente Gennep, als een soort superheld met een slecht gevoel voor timing, die besluit om ’t Trefpunt te kopen. Applaus, confetti, want we behouden het dorpshuis!
Dat de gemeente een paar ton te veel op tafel heeft gelegd? Niemand die er wakker van ligt, het is tenslotte carnavalstijd in Milsbeek! Laat de polonaise maar beginnen. Alaaf!
Het feit dat het pand voor de verkoop bezit was van de partner van de oud-wethouder, nou en? Subtiliteit, Gennep’s middle name. Hoe transparant, hoe briljant. Alsof gemeenschapsgeld een extra pensioen is, als verlaat sinterklaascadeau.
Bruiloften
Maar, verrassing! Er waren dus ook andere gegadigden, zo blijkt uit de raadsvergadering. Een waaghals met grootse plannen: buitenlandse bruiloften in Milsbeek! Alsof het dorp sinds de uitvinding van de boerenkoolstampot nooit meer in verwarring is geweest.
Zijn de Milsbekers daar klaar voor? De grappen tijdens de onderhandelingen waren vast van het kaliber: “Buitenlanders in Milsbeek? Dat is haast net zo zeldzaam als een Milsbekenaar die zijn fiets op slot zet voor de Spar!”
En nu zit de gemeente Gennep opgescheept met ’t Trefpunt en een allegaartje van dromers die niets liever doen dan carnaval vieren. Inclusiviteit voorop, want iedereen hoort erbij. Maar buitenlandse bruiloften? Laten we alsjeblieft niet te snel gaan.
De vraag is niet of Milsbeek er klaar voor is, maar eerder of de gemeente Gennep überhaupt iets anders dan het bekende gemopper wil omarmen. Dromen, denken, doen op de Milsbèk, maar wel zonder die rare buitenstaanders. En daar, lieve mensen, ligt de echte dorpskwestie!
Discriminatie of niet, “kosten wat kost moeten we alles zo houden als het is.” Milsbeek, het levende bewijs dat verandering iets is waar we alleen van kunnen dromen. Alaaf!
Trefpunt
En dan zitten we hier, met de gemeente Gennep die nu als een soort eenhoorn te midden van Milsbeek’s kneuterigheid staat, ’t Trefpunt en al die dromers op sleeptouw. Inclusiviteit wordt hier groot geschreven, want bij carnaval hoort iedereen er natuurlijk bij. Maar buitenlandse bruiloften? Dat past hier niet.
Misschien is het tijd voor Milsbeek om niet alleen te dromen, denken en doen op de Milsbèk, maar ook om open te staan voor nieuwe perspectieven en diversiteit. Waarom niet de naam Trefpunt eer aandoen door werkelijk een plek te creëren waar diverse ideeën, tradities en mensen samenkomen?
Het zou een uitnodiging moeten zijn om bruggen te slaan tussen oude gewoontes en nieuwe mogelijkheden, en een herinnering dat ware ontmoeting pas plaatsvindt wanneer we bereid zijn om elkaar te verwelkomen, ongeacht waar we vandaan komen. Alaaf!
Dwarsliggert
