De Norbertuskerk in Gennep-Zuid staat voor een onzekere toekomst nu het aantal kerkgangers gestaag afneemt. Het gebouw, dat in 1985 werd opgericht om te voldoen aan een groeiende behoefte in de wijk, lijkt zijn relevantie te verliezen in het licht van een slinkend gelovig publiek en de ontkerkelijking.
Pastoor Guido Kessels spreekt in De Gelderlander over de emotionele betrokkenheid van de gemeenschap bij de Norbertuskerk, waar levens gevierd en verbonden werden.
“Parochianen hebben deze kerk met hun eigen handen gebouwd!”
Benadrukt de pastoor, terwijl hij de weemoed onder de kerkgangers erkent.
Norbertuskerk
De Sint-Norbertuskerk, gelegen aan het Norbertplein in Gennep-Zuid, belichaamt een rijke geschiedenis sinds de inzegening in 1986.
Het architectonische meesterwerk, ontworpen door architectenbureau Renser van Groningen, ademt pracht uit met zijn opvallende hoofdingang en veelzijdig interieur. Voorzien van een doopvont van Pieter Snijders en een unit-orgel van Verschueren Orgelbouw, blijft de kerk een baken van religie en gemeenschap in de regio.
Het bakstenen en betonnen bouwwerk, met een aangebouwde toren en zichtbare klokken, herbergt een schip dat uit twee scheidbare delen bestaat. Binnenin biedt het interieur plaats aan 250 bezoekers, met opmerkelijke kenmerken zoals een doopvont van natuursteen in rood- en geelkoper en een altaar van graniet.
Een bijzondere toevoeging is de plaquette ter nagedachtenis aan bouwpastoor pater Richard Celie, geplaatst in 2000. Maar met slechts twintig mensen die wekelijks de kerkdiensten bijwonen, is de vraag niet langer of de kerk open blijft, maar eerder hoe het nu verder moet.
“Wat hebben we nodig?” vraagt Kessels zich af, terwijl hij aangeeft dat de huidige noodzaak voor het gebouw lijkt te zijn verdwenen.
Martinuskerk
In vergelijking met de Martinuskerk, slechts 1,5 kilometer verderop aan het Martinushof in Gennep, lijkt de Norbertuskerk aan het kortste eind te trekken.
De Martinuskerk, met zijn rijke geschiedenis die teruggaat tot de achtste eeuw, biedt meer dan alleen een plek voor kerkdiensten.
Sint Martinuskerk in Gennep
Het wordt beschouwd als een centrum met een dagkapel, een parochiezaal en een museum. Daarnaast geniet het van subsidies vanwege zijn monumentale waarde.
Het parochiebestuur staat voor een moeilijke keuze, waarbij de geschiedenis en praktische overwegingen de balans lijken te doen doorslaan in het voordeel van de Martinuskerk.
De beslissing reikt echter verder dan het parochiebestuur, met de gemeente Gennep, het bisdom en het Gelders Genootschap die allen een stem hebben in de toekomst van de Norbertuskerk.
Ontkerkelijking
Terwijl sommigen pleiten voor het behoud van het gebouw, erkent Kessels de realiteit en stelt hij dat de toekomst open is. Mogelijkheden variëren van sloop en de bouw van appartementen tot het vinden van een alternatieve bestemming voor de kerk.
Voor nu zullen de diensten in de Norbertuskerk doorgaan totdat er een geschikte oplossing wordt gevonden. Maar de ongewisse toekomst werpt een schaduw over het lot van dit religieuze monument in Gennep.
Herbestemming
In Ven-Zelderheide wordt ondertussen een nieuw hoofdstuk geschreven voor de Sint-Antonius Abtkerk. De kerk, die al jarenlang een religieus baken is geweest, zal een multifunctioneel centrum worden.
De ontkerkelijking van de Sint-Antonius Abtkerk naar een multifunctionele accommodatie (mfa) weerspiegelt een groeiende trend waarin kerken worden aangepast om aan de veranderende behoeften van de gemeenschap te voldoen.
De herbestemming van religieuze gebouwen biedt een mogelijkheid om cultureel erfgoed te behouden terwijl ze dienstbaar zijn aan moderne doeleinden.
