In dat polderlandschap van ons, Limburg voorop, piekeren we ons suf over het volgende: waarom samenwerken als je net zo makkelijk je eigen club kunt oprichten? Blijkbaar dachten Luc Brouwers en Joy Hillebrand na een blik op de huidige politieke janboel: “Wat extra scherven kunnen geen kwaad, toch?”
In Limburg, waar gezond verstand dieper begraven ligt dan de ooit opgedolven kolen, heeft GroenLinks een knallende koppijn overgehouden aan de PvdA, die koste wat kost een coalitie bij elkaar probeerde te rapen. Vrienden als deze, wie heeft er dan nog vijanden nodig?
Maar geen paniek, daar heb je Joy en Luc, de Statler en Waldorf van de Gennepse gemeenteraad – een circus dat meer wegheeft van de Muppet Show dan van een gerespecteerde politieke arena. Zij staan klaar om de trom te roeren en hun eigen evangelie te verkondigen!
Daar had de PvdA vast niet op gerekend! Weer twee raadszetels richting de dodo. Dit onverschrokken duo richt hun eigen partij op: Rood Groen Lokaal. Want in het doolhof dat politiek heet, is er altijd wel plek voor nog een bordje U bent hier.
Eerst waren ze nog voorstanders van de samenwerking tussen PvdA en GroenLinks, voor een sterk links blok. Waarom dan zelf de boel nog meer compliceren door een nieuwe partij uit de grond te stampen? Loop gewoon achter GroenLinks aan!
In spanning wacht ik op het partijprogramma van Rood Groen Lokaal. Wellicht een kopie van GroenLinks, maar dan van rechts naar links geschreven. Dat zou pas een frisse wind zijn!
Ik betwijfel niet dat Joy en Luc het beste voorhebben met de Gennepse burgers. Maar tot nu toe doet hun poging tot verandering vooral denken aan een aflevering van Ik Vertrek, met hun eigen politieke minicamping in het Niersdal van Gennep.
Politici lijken meer bezig met het opzetten van hun eigen tentenkampen dan met het bouwen van bruggen. En wie is de pineut? De kiezer, die elke verkiezing weer een steeds ingewikkelder wordende puzzel voor zijn kiezen krijgt.
Je zou denken dat we genoeg hebben aan al die splinterpartijen, maar blijkbaar is er altijd ruimte voor nog Ă©Ă©n. Het is een trend in de politiek: ‘Verdeel en heers’. Maar wie heerst er eigenlijk? Dat is de chaos!
Nog een knotsgekke naam om aan het rijtje op het stembiljet toe te voegen, pal naast ELSsss. Wat een feest, die overvloed aan keuzes. “Tja, dan toch maar de VVD. Ben het nooit met ze eens, maar ik herken de naam in ieder geval,” verzucht de kiezer, al jaren in herhaling.
Rood Groen Lokaal is slechts een indicatie van een grotere trend, een symptoom van een veel dieper probleem. Het bevordert de versplintering en ondermijnt het vertrouwen van de kiezer. Al die losse eindjes helpen uiteindelijk niemand.
Dwarsliggert
