Je kent het wel, die gemeentelijke projecten waarbij de plannen op papier zo groots lijken als de dromen van een kind in de winkels van Replay Toys of SnoepKado, maar in werkelijkheid eindigen als een bakstenen blokkendoos zonder enige vorm van esthetiek.
Bajes
Kijk nou eens naar die Bajes van Gennep, of nee, wacht, ze noemen het nu de ‘Houtkade’ – alsof zo’n suffe naam de bakstenen misbaksels die ze daar willen neerkwakken ineens acceptabel maakt.
En dan die lui daarboven in hun ivoren torens die denken dat ze de wereld kunnen redden door wat lelijke hokken op elkaar te stapelen. Maar wat zij ‘vooruitgang’ noemen, noemen wij Gennepenaren liever een regelrechte aanslag op ons erfgoed en onze levenskwaliteit.
Het begon allemaal met dat ambitieuze eerste plan, de Keramiek Experience. Serieus, zelfs de blinde buurman zag al aankomen dat dit gedoemd was te mislukken.
En wat krijgen we daarna voorgeschoteld? Juist, nĂłg meer ellende!
Het ontwerp voor het nieuwe woningbouwplan moest worden aangepast omdat er totaal geen draagvlak voor was. En terecht. Wie zit er nou te wachten op een bakstenen gedrocht dat de hele skyline van je stad verpest? Nou, niemand dus. Dat werd ook pijnlijk duidelijk toen de handtekeningenactie als een speer ging.
Houtkade
Na wat gemopper en gedoe werden de plannen maar weer eens in de prullenbak gemikt en moesten ze terug naar de tekentafel. Maar wat krijg je dan? Juist, een ander saai doosje met een andere slappe verkooptruc eromheen. De Houtkade, bijna dezelfde stapel “metselwerkarchitectuur in lichtere, sprankelende tinten” voor yuppen, maar nu met wat “doorzichten“. Bah, alleen het woord al!
Over de prijzen van die ‘huizen’ zullen we het maar niet hebben, maar je moet er minimaal een orgaan voor afstaan om erin te kunnen wonen. Met het welbekende excuus “Doorstroming bevorderen door diversiteit in aanbod en doelgroepen” kom je overal mee weg, zeker in Gennep.
EnquĂȘtes
En dan komen ze ook nog eens aanzetten met zogenaamde inspraakmomenten. Alsof een paar enquĂȘtes invullen iets verandert aan het feit dat we straks tegen die dure metselmuren aankijken. Het is gewoon een pleister op een houten been – het ziet er misschien aardig uit, maar het lost geen ene moer op.
De gemeenteraad had in het coalitieakkoord het belang van een zorgvuldige stedenbouwkundige en architectonische kwaliteit benadrukt. De ambities van SDK Vastgoed zijn “bijzondere toevoeging aan Gennep” en “invulling geven aan de lokale woonbehoefte”.
Allemaal volledig misgeslagen vlonderplanken!
Dus, wat zien we ervan terug? Niks. Alle mooie plannen van inwoners liggen al lang bij het oud papier. Niet in Heijen trouwens, daar zijn de containers tijdelijk niet beschikbaar.
Nou, daar staan we dan, als Gennepenaren, met onze rug tegen de stadsmuur. Terwijl de bulldozers al staan te ronken en de wethouder zijn schaar al glanzend staat te poetsen voor het lintje.
Het enige wat we kunnen doen is hopen dat er ergens nog een spoortje gezond verstand te vinden is bij die gasten die dit soort plannen bedenken. Want als we niet oppassen, eindigen we straks met een aanzicht dat eruitziet als een bajes, alsof ze rechtstreeks een mislukte bouwval uit Lelystad of Almere hebben getrokken.
En geloof me, dat wil echt niemand.
Dwarsliggert
