De gemeente Gennep speelt een heel dubbelspel met de schoorsteen van Milsbeek. âGeen zorgen,â klinkt het vanuit het gemeentehuis. Want: Geen verzoek tot sloop? Geen reden tot paniek!
Maar wacht eens even, de gemeente is ook een van de spelers in de stuurgroep die de sloop wél degelijk op de agenda heeft staan. Hoe noemen we dat? Hypocrisie of gewoon een doeltreffende manier om je handen schoon te houden?
Wethouder Peter Stevens, een man die volgens zijn cv de afgelopen jaren vooral op de achterkant van een maatwerkbrochure heeft geleefd, kan het allemaal niet zo veel te schelen.
Terwijl de gemeente ons geruststelt dat de schoorsteen, een gemeentelijk monument nota bene, heus niet zomaar tegen de vlakte gaat, houdt de wethouder zich bij de stuurgroep doodleuk afzijdig door zich te onthouden van stemming. Hij doet alsof hij niet in de positie is om iets te beslissen, maar in werkelijkheid is hij gewoon een passieve maar duistere schaduw in de lokale politiek.
Desillusie
Kijk, de gemeente had ons kunnen vertellen dat ze er alles aan doen om die schoorsteen te redden, maar dat is te veel gevraagd. In plaats daarvan krijgen we een broodje aap van woorden:
âZonder verzoek tot sloop is er niks aan de hand.â
Dat klinkt zo nobel, totdat je beseft dat ze in feite zitten te wachten tot de situatie hen overkomt. Want laten we eerlijk zijn, als het erop aankomt, zijn ze niet geĂŻnteresseerd in erfgoed. De schoorsteen? Die is al lang geen kwestie meer van willen, maar van hoe lang ze het spelletje kunnen rekken.
âWe moeten zorgvuldig zijn,â zeggen ze, maar in werkelijkheid willen ze vooral de schijn ophouden. Als de gemeente haar nek had durven uitsteken, had ze een voorstel kunnen doen om de schoorsteen te behouden. Maar dat zou echte betrokkenheid vergen, en dat is te veel gevraagd.
En als het dan zover is, kun je er donder op zeggen dat ze met de handen in de lucht staan: âOh, wat jammer, maar we moesten wel. Waterveiligheid en zo!â De schoorsteen verdwijnt, maar het zal de wethouder allemaal een worst te wezen.
Zo gaat het: het erfgoed dat ons verbindt, krijgt de genadeslag van een gemeente die vooral bezig is met het afschuiven van verantwoordelijkheden.
De desillusie is groot, want als de gemeente zelf niet transparant is, moet ik dat maar doen. De schoorsteen gaat eraan, en wethouder Peter Stevens? Die staat er waarschijnlijk bij met een grijns, blij dat hij weer een probleem van zijn bordje heeft geschoven.
Dwarsliggert
